17 augustus 2016

Let's go swimming - Manel Prints

Een tijdje geleden vertelde ik jullie al over Manel Prints en haar concept Slow Design.  Deze keer ging ik echt aan de slag als Slow Ambassador - wat klinkt dat chic !  Olu van Manel Prints liet mij eerder al weten dat er zeker prints zouden komen die (prille) pubers ook zouden kunnen bekoren.  En ja hoor, ook al leert de ervaring mij dat ik tegenwoordig de goedkeuring van de zonen nodig heb vooraleer ik voor hen aan de slag mag gaan, deze badpakkenstof werd meteen enthousiast onthaald door de oudste zoon.


Ik mocht aan de slag met een paneel van één yard badpakkenstof die de naam 'Peixe' kreeg - Portugees voor vis.  Kijk maar eens goed ... zie je ook al die kleine visjes in oranje- en geelschakeringen?


Tot nu toe had ik absoluut geen ervaring met het naaien van swimwear.  Dus nam ik er voor alle zekerheid alvast een nieuwe stretchnaald bij en gebruikte ik een flauwe zigzagsteek om al heel snel vast te stellen dat het verwerken bijzonder vlot verliep !  Zelfs sukkelen met een tweelingnaald liet ik achterwege en ik doorstikte met een coverlocksteek die zich standaard op mijn naaimachine bevindt.
Bovendien was ik aangenaam verrast over de stevigheid van deze badpakkenstof.  Deze zwembroeken hoefden helemaal geen voering, want de stof schijnt absoluut niet door.



De oudste zoon is helemaal in de ban van de Olympische Spelen en wou absoluut een zwembroek zoals Pieter Timmers.  Dat deed mij meteen aan het vertrouwde Cisse patroon denken.  Het was een beetje gokken naar de maat aangezien beide zonen zich amuseerden op kamp terwijl ik de zwembroeken naaide.  In een confectiemaat draagt de oudste zoon tegenwoordig broeken in maat 140 en ik weet dat hij zich net niet meer in zijn grootste katoenen Cisse weet te wurmen.  Dus hertekende ik de Cisse naar een 140 en hoopte dat dit zou passen.  Aangezien ik nog ruim voldoende stof over had voor een tweede zwembroek, mocht ik er ook eentje voor de jongste zoon naaien, al werd het deze keer een kortere versie.  Uiteindelijk zijn de zwembroeken wat aan de ruime kant, maar dat kon mijn zonen echt niet deren !  Zij waren elk supercontent met hun eigen unieke exemplaar !


Weet je wat trouwens een extra surplus is aan zo'n yard (ecologisch) bedrukt stofpaneel ?  De witte rand kon ik perfect gebruiken als beschermflapje voor binnenin.  Handig toch ?  En volgens mij krijg je zelfs met gemak drie gewone zwembroeken uit zo'n paneel, ook in grotere tienermaten.



Unieke zwembroeken vroegen natuurlijk om specifieke foto's.  Dus trokken wij afgelopen zondag naar het zwembad in Nieuwpoort en terwijl iedereen waarschijnlijk genoot op het strand en van de zee, hadden wij zowat een zwembad voor ons alleen ter beschikking.  De zonen konden hun hart volledig ophalen en bleven gewoon duiken of lieten gans hun turnrepertoire passeren op de springplank.  
Mocht je nog twijfelen ... de zwembroeken werden hier grondig getest en volledig goedgekeurd !  Ik weet nu al welke zwembroek er volgend schooljaar telkens in die zwemtas zal gestopt worden.


En ... wat denken jullie, verdienen ze ook geen zilveren medaille? #vetteknipoog


Bekijk je graag eerdere creaties van de andere Slow Ambassadors ?  Klik dan zeker door op onderstaande linkjes :
Lily en Woody - jurkje in 'Meanwhile below the Surface' -Basic Cotton
nononsonsmoms - hemdje in 'Meanwhile below the Surface' - Basic Cotton
Lily en Woody - badpakje in 'Meanwhile below the Surface' - Swimwear
Emma en Mona - tankini en bikini in 'Meanwhile below the Surface' - Swimwear
nononsonsmoms - top en shirt in 'When Leaves become Birds' - Athleisure


12 augustus 2016

Zijn kleine neefje

is zo'n grote sloeber ...en hij heeft de ideale maten om nog net aan restjesverwerking te kunnen doen.

 
Of hij samen met zijn tien jaar jongere neefje op de foto wou, hoefde ik hem deze keer echt geen twee keer te vragen.  


Ze kregen beiden een zelfde Thor T-shirt als hun broer/neef.



 


31 juli 2016

Valentina

Zij herinnerde mij er zelfs tot twee keer toe aan dat ik eigenlijk ook graag dat Valentina T-shirtje uit de La Maison Victor van Jul/Aug 2015 wou maken.


Toen ik even toekeek hoe de jongens zich amuseerden in een riviertje tijdens onze vakantie in de Ardèche, nam de wederhelft enkele foto's van mijn Valentina-versie ... in een stofje van bij Jo De Visscher.






13 juli 2016

De juf was jarig !

In de klas werd al een dagje eerder feest gevierd, maar haar cadeautje kreeg ze echt de allerlaatste dag van het schooljaar.  En als je juf jarig is op 30 juni, dan verdient ze zeker nog een extra cadeautje, dus ging de jongste zoon zelf aan de slag.  Heel speciaal voor de juf : een koala-stempel !


Maar wij als ouders appreciëren ook heel erg dat deze juf het een gans jaar met onze jongste zoon heeft uitgehouden ;-)  Echt waar, dit had ze dubbel en dik verdiend !



Dat ik haar een tas zou maken, zodat ze straks samen met haar collega van dat andere vijfde leerjaar op stap kan, stond al heel lang vast.  Die hint was mij namelijk vorig jaar al ter ore gekomen ...
En omdat ikzelf elke dag naar het werk trek met deze handige tas, besloot ik om opnieuw een Lili te naaien.






19 juni 2016

Hoe verliefd kan men zijn op een broek ?



En dan heb ik het eigenlijk voornamelijk over die accentstiksels.  Ik kan daar dus echt verliefd op worden.  


De oudste zoon is duidelijk aan het groeien.  Iets wat hier met veel enthousiasme onthaald wordt ... ook al blijft hij voorlopig nog klein voor zijn leeftijd.  Hij gaf wel al zijn hemden door aan zijn jongere broer en bestelde er een reeks nieuwe bij zijn moeder. 



Ik maakte hem nog eens eenzelfde hemd in combinatie met een Cyriel short uit La Maison Victor mei/jun 2016.  De short kreeg wel enkele grondige wijzigingen : een gulp met rits, zakken afgewerkt zoals bij zijn vader, veel grotere zakken (smartphone, portefeuille, sleutels ... hoe groter die zakken, hoe liever) en een aantal cm verlengd.



Patroon hemd : Bill hemd uit La Maison Victor sept/okt 2015
Patroon broek  : Cyriel short uit La Maison Victor mei/jun 2016

12 juni 2016

Vaderdag outfits



Deze keer nam ik me voor dat het niet weer meer dan twee jaar zou duren vooraleer ik het nieuwste patroon van Thread Theory wou uitproberen.  Het Fairfield Button-up Shirt stond hier hoog op mijn to do lijstje.  Ik nam één van mijn meest recent aangekochte stofjes van bij Georgette.  Eentje dat trouwens heel erg in de smaak viel bij de wederhelft.  Even vreesde hij zelfs dat ik de stof zou verprutsen door net nu zijn vertrouwde hemdpatroon links te laten liggen ... maar het was niet de eerste keer dat ik een patroon van Thread Theory erbij nam, dus ik had er wel vertrouwen in.


Ik mat hem heel goed op, koos de meest geschikte maat eruit, tekende de rugnepen op de stof, maar wist dat een pasbeurt tussendoor noodzakelijk zou zijn.  Uiteindelijk koos ik ervoor de rugnepen achterwege te laten en zo wat bewegingsruimte te laten.  Maar ik zie het al helemaal zitten om dat de volgende keer aan te passen.  Ook de kraag werd hier al meteen een klein beetje spitser naar voor getekend.  Het resultaat was een hemd dat helemaal zijn goedkeuring kreeg.
Maar die broek, die vond hij ook zo goed zitten ... dus werden alle vrije momenten afgelopen week besteed aan een nieuwe Jedediah.  Deze keer in een prachtige broekstof van bij Mon Depot.  Uiteindelijk kreeg hij dus nog een extra verrassing voor zijn vaderdag.  En gelukkig was hij even content over zijn nieuwe broek als ikzelf.




Feit was dat de oudste zoon naast mij zat en mee stoffen uitkoos voor vaders hemd toen ik virtueel aan het winkelen was bij Georgette.  En ja hoor, ook hij wou er graag een nieuw hemd bij, dus stak ik gisterenavond nog een extra tandje bij.  Gelukkig had ik hier al een uitgetekend en geknipt Bill hemdpatroon uit La Maison Victor klaarliggen.  Lichtjes aangepast en vooral niet gecentreerd, want de oudste zoon wil tegenwoordig alleen maar loszittende hemden.


En zo konden ze vandaag 'al twinnend' samen op stap.



Patroon hemd vader : Fairfield Button-up Shirt bij Thread Theory
Stof broek : lang geleden gekocht bij Mon Depot
Patroon broek  : Jedediah Pants bij Thread Theory 
Patroon hemd zoon : Bill hemd uit La Maison Victor sept/okt 2015
Knopen hemden : bij Stoffen Van Leuven

(Alle patronen van Thread Theory zijn momenteel met serieuze korting te koop.)

31 mei 2016

Jedediah ... eindelijk

Ik kocht het patroon van de Jedediah pants van Thread Theory, toen er nog rotsvast van overtuigd dat die broek er wel vrij snel zou komen.  Maar ondertussen zijn we meer dan twee jaar verder en kwam het er eindelijk van !
Enkele weken geleden mat ik de wederhelft volledig op.  Niet simpel, zo'n man opmeten !  Uiteindelijk koos ik voor zijn confectiemaat, dat leek mij het veiligste als test.  Ik koos ook een linnen stof uit die ik ooit eens kocht op een stockverkoop in de buurt.  Eigenlijk weet ik zelfs niet meer wat ik toen ooit zag in deze kleur, maar ik wist zeker dat ik hiervan voldoende stof in huis had en mij toch al op dat vlak geen zorgen hoefde te maken.

Ok, ook nog even melden dat ik mij eigenlijk zwaar mispakte aan de intensiteit van het maakproces van zo'n herenbroek.  Broeken had ik toch al genoeg genaaid voor mijn jongens ... "piece of cake!", dacht ik zo.  Niet dus.  Verschillende vrije momenten gingen op aan deze broek.  En toen hij eindelijk af was, kreeg de wederhelft 's avonds bij thuiskomst meteen een broek in zijn handen gestopt met de duidelijke instructie dat hij uit de kleren moest.
Twee seconden had hij nodig om mij er op te wijzen dat de gulp er verkeerd in zat.  Hij had gelijk.  Ik geef toe.  Ik had toch al verschillende gulpen in jongensbroeken gezet, dus waarom zou ik dan een handleiding raadplegen ?  Ondertussen weet ik waarom er eigenlijk twee merktekentjes op het patroon voor de gulp worden aangegeven.  Volgende keer goeie keer dus.
Maar ik ergerde mij vooral aan de gapende zakken eenmaal hij zijn nieuwe broek had aangetrokken.  Ik raadpleegde nog eens de Jedediah Shorts Sew-Along en kwam deze keer tot de conclusie dat ik nog wat extra stiksels ter hoogte van die zakken moest geven. 
Alles moest ook zeker 10 cm ingekort worden, maar uiteindelijk kwamen we wel tot dit - draagbaar als je 't mij vraagt - exemplaar.  En wat hem betreft mogen er zeker nog komen.






En ja hoor, hij kreeg er ook een nieuw hemd bij.  Volgende keer proberen we eens dit nieuwste patroon van Thread Theory uit. Het werd al gedownload, hopelijk duurt het deze keer geen twee jaar vooraleer we in actie schieten ...



Stof broek : grijs-beige linnen bij Tissage de Kalken
Patroon broek : Jedediah Pants bij Thread Theory
Patroon hemd : op maat aangepast Jakob bij Burdastyle




27 mei 2016

Wear your own Brand - Manel Prints

Misschien had je het al gezien, of misschien ook niet, maar sinds kort prijkt in de rechterzijbalk van mijn blog het prachtige logo van Manel PrintsManel ontwerpt stoffen en behang - voornamelijk voor kinderen - volgens de principes van Slow Design. Slow Design houdt ondermeer in dat Manel steeds zoekt naar de meest kwalitatieve en duurzame grondstoffen, zoveel mogelijk lokaal produceert en de klant zo dicht mogelijk bij het ontwerpproces betrekt. 
Olu is de textielontwerpster achter Manel.  Neem zeker eens een kijkje hier en kom alles te weten over Olu, Manel en alle mogelijkheden ! 


Enkele weken geleden vroeg Olu me of ik wou meewerken aan één van haar totaalconcepten "Wear your own Brand".  Olu ontwierp stof voor De Punt, een groeiplatform voor ondernemen, op basis van hun logo.  Ik mocht een prototype-hemd naaien dat later zal aangewend worden als uniform-hemd.
Alle bijkomende info omtrent dit concept "Wear your own Brand" kun je hier terugvinden.


Het logo van De Punt werd zo aangewend dat de stof in vier richtingen kon gebruikt worden. We kozen voor matte eenvoudige knopen als aanvulling.  Neutraliteit was hierbij een must zodat het logo op zich het best tot zijn recht zou komen.


De wederhelft was alvast heel enthousiast over dit hemd en zou het zelf ook wel meteen willen dragen.  Maar ook bij De Punt was men enthousiast en wordt het hemd zelfs straks aangetrokken tijdens het feestelijk openingsweekend van de nieuwbouw. 






19 mei 2016

Donna kreeg een kraagje



Fotografen van dienst zijn hier vaak de zonen.  En deze keer nam zoonlief het nogal letterlijk toen ik hem vroeg mijn nieuwe bloesje te fotograferen :-)


Had u de Donna blouse herkend ?  Het zomerse bloesje uit de La Maison Victor van mei-juni 2016.
Een bloesje met een wijde V-hals.  Toch voor iemand die mijn beperkte boezem meekreeg van Moeder Natuur.  Ik hertekende het één en ander en voegde er een kraagje aan toe naar het voorbeeld van Jo De Visscher.  Het was een gok, geen idee of het me zou lukken om dit op een deftige manier te tekenen.  Maar ik ben eigenlijk best wel tevreden met het resultaat.  Extra surplus : op die manier wordt de inkijk toch iet of wat beperkt ...


Hierdoor had ik wel absoluut geen stof meer over voor het omslagje aan de mouwen.  Maar de gouden biais (die wat komt piepen alsof het een paspel lijkt) kan mij eigenlijk ook wel bekoren.


Ik twijfelde nog of ik het geheel niet wat meer wou centreren en nu ik de foto's zo zie, ben ik er van overtuigd dat dit zeker nog zal gebeuren ! 


Maar al bij al ben ik eigenlijk best tevreden over deze Donna blouse met extra kraag.  Zelfs met de gouden knoopjes van bij Mertens Mercerie die de ananasstructuur suggereren, ook al trekt het ene knoopje al iets schever dan het andere.



14 mei 2016

Een bloemetje maakt het allemaal wat fleuriger.





Geen uitspraak van mij, wel eentje van het Ministerie van Unieke Zaken.  
Het begon allemaal met Louisa, het jurkpatroon van Compagnie M.  Maanden lag het hier al op me te wachten, tot ik plots een jurk zag met een splitje en meteen bedacht dat mijn Louisa ook een splitje zou krijgen.  Maanden lag ook al een glanzend soepel stofje van Red Juliet (denk ik) van bij Mon Depot te wachten op deze Louisa.  Om u een lang verhaal te besparen : deze gladde dunne soepele stof is niet geschikt voor een Louisa.  Mijn patroon schoof te veel over de stof tijdens het knippen.  De stof schoof te veel onder mijn machine tijdens het stikken.  Jammer genoeg schoof alles te weinig rond mijn lijf eenmaal afgewerkt.  Ik verkreeg "geheel spontaan" Michelin-allures. Gelukkig heeft Louisa heel wat verticale naden, die allemaal losgetornd konden worden en stuk voor stuk enkele millimeters extra ruimte gaven aan de jurk.


Toch blijf ik vooral onthouden dat ik de volgende keer absoluut een steviger stof moet uitkiezen.  Zelfs het beleg tekent zich af op deze jurk, ook al blijf ik de kleur en het glanzende effect prachtig vinden.  Enne, mocht u twijfelen, de jurk was tien minuten voor het nemen van de foto's nog perfect glad gestreken.



Gelukkig heeft Louisa ook een zus.  Suzanne verdoezelt hier en daar toch het één en ander.  Ik vond deze synthetische tricot bij Soie Unique in Gent en vond de kleurschakeringen er goed bijpassen.