29 juli 2013

Zomerpet voor mezelf

Een opgetrokken bolletje in zwarte fantasiesisol stond hier al maanden afgewerkt met hoedenlint ingenaaid.  Eigenlijk oorspronkelijk bedoeld als basis voor een ander hoedje, maar dit bleek op een fiasco uit te draaien en dus bleef ik met dat bolletje zitten.  Ik was er al langer uit dat ik er een klep aan wou, maar veel verder dan dat kwam het eigenlijk niet in mijn hoofd.


Tot ik het op een warme avond in mijn handen nam en besliste om het af te werken.  Ik ging op zoek naar passend materiaal (blauwe papierdraad en passende cordonnet) en enkele uurtjes later was het hoedje met klep afgewerkt.



Het ging mee bovenop de valiezen en hoewel ik ook nu telkens teruggreep naar mijn ideale zomerhoed in zeegras, leverde een bezoekje aan Freiburg wel even dit kiekje op.






28 juli 2013

Zijn hoedje

Ook voor de eigen echtgenoot werd nog daags voor vertrek een hoedje afgewerkt.  


Echt last minute.  Ik verklaar mij nader, ik had geen tijd meer over om de hoed helemaal indroog te laten worden vooraleer ik de rand verstevigde met appret.  Fout dus, want dat levert witte vlekken op.  Ik had ook geen tijd meer om het lint aan de rand er netjes met de hand steekje voor steekje aan te naaien, dus moest alles snel onder mijn stikmachine passeren, wat dan weer valse plooitjes opleverde.


En nu eerlijk ... erg was dat eigenlijk niet.  Dit moest een puur functioneel hoedje worden.  Voor de rest van het jaar zal mijn eerder petgezinde echtgenoot dit hoedje waarschijnlijk niet veel meer dragen.  Het ding heeft zijn diensten echter goed bewezen en dat was het belangrijkste.  En tegen volgend jaar wordt dat zeker allemaal aangepast ... of maken we gewoon een nieuwtje.




27 juli 2013

De broek van meter Karen

De afgelopen 10 dagen brachten wij al wandelend door in het Zwarte Woud.  En met het warme weer dat ons voorspeld werd, werden hier last minute nog enkele zonnedeksels afgewerkt.  Graag had ik jullie al eerder fotografisch bewijsmateriaal tussen de bossen geleverd, maar onze logies bleken net iets minder wifi-toegankelijk dan we in gedachten hadden.  Dus met enige vertraging wordt u hier even overspoeld met wat blogpostjes.
 

Voor de oudste zoon werd de oude broek van zijn meter half verknipt en volgens dit voorbeeld omgevormd tot een pet helemaal zoals hij het wou. 


Als hij er mee had kunnen slapen, hij had gedaan ... zeker nadat hij er verschillende keren opmerkingen over kreeg (in het Duits, waar hij eigenlijk niets van verstond, maar door het gewijs had hij wel telkens door dat ze het over 'zijn klak' hadden).




15 juli 2013

Na een warme gezellige dag ...


Zij heeft wat ik soms mis ... namelijk aan iets beginnen en dat dan ook meteen afwerken.  Want haar hoedje - met eigenste zsazsazsu-touch - is al netjes helemaal afgewerkt, terwijl ze eigenlijk nog net iets meer werk had.


Op een mooie zomerdag sprak ik af met de sympathieke Sandra ten huize JoChapeau.  We kletsen heel wat af, natuurlijk ... en tussen het kletsen door wou Sandra wel graag een vilten hoedje maken.  Dus appreteerden we de gekozen vilt en hingen we een voormiddag boven de waterkoker om al stomend onze hoedjes op te trekken.  In de namiddag zaten we gezellig onder de parasol op het terras om onze hoed verder af te werken.  Voor foto's van 'the making of ...' moet je bij zsazsazsu zijn.
Ik toonde  haar voor hoe het moest en werkte ondertussen zelf ook een groen wolvilten hoedje af. 


 




13 juli 2013

Astronaut en viking zoeken hogere sferen op


Ik wou heel graag een keertje richting de Stoffenkamer, maar had twee jongens in huis die ik toch niet alleen kon achterlaten.  Dus beloofde ik hen dat ze een stofje zouden mogen kiezen.  Na dit succesverhaal kozen ze voor pyjama's.  De jongste wou graag een lichtgevend astronautenexemplaar zonder knoopjes.  Tot ik hem uitlegde dat dat niet ging in die stof.  "Aah, is dat katoen misschien ?", antwoordde onze wijsneus.  De oudste koos resoluut voor de vikingentricot.
En voor één keer keertje was het gepermitteerd om te springen op bed.






8 juli 2013

Broeken met een verhaal.


Het zit namelijk zo.  Ik kocht enkele maanden geleden de blauwe auto's van Echino.  Ik zag daar een broek in voor de jongste.  Navraag bij betrokkene leerde mij dat hij absoluut geen autobroek wou.
Onlangs passeerde die autostof opnieuw door mijn handen en vroeg ik aan de oudste of hij geen korte autobroek wou.  Een korte broek ... om het mooie weer te lokken, zeg maar.  Dus zo gezegd, zo gedaan.  De oudste trok meteen de volgende dag op schoolreis zijn nieuwe broek aan.


Als bij wonder zag de jongste dat het goed was en wou hij ook wel zo'n autobroek.  Allemaal goed en wel, maar de auto's waren ondertussen al serieus geslonken.  Pinterest bracht raad, bij In Den Beer kocht ik op goed geluk passende blauwe gabardine en een nieuwe autobroek werd geboren.  Tot de jongste ze zag ... de auto's moesten bovenaan komen, het blauw onderaan.  Zo'n broek wou hij niet !
Gelukkig is de oudste iets meegaander op dat vlak, dus stelde ik voor dat hij aan zijn broer vroeg om te ruilen.  Broerlief stemde meteen in, zolang er maar één van de autobroeken voor hem was.



En dat is zo het voordeel van korte broeken, die kunnen net iets makkelijker omgewisseld worden ... gelukkig maar !




4 juli 2013

Zomerhemdje


Niet voor de wederhelft, want die draagt geen bloemetjes.  Wel voor iemand die het verdient !


Tussen schouderpas en rugpand stikte ik een passend blauw dubbelgeplooid biaislintje.


Het lichte retrokatoentje kocht ik bij In Den Beer, al twijfel ik aan de katoenwaarde.  Alles werd voorgewassen, maar toch schrompelde het stofje onmiddellijk ineen bij een te warm ijzer.  Het werd dus een cadeautje inclusief strijkinstructies.






1 juli 2013

Rustgevend gepulk

Nooit gedacht dat pulken zo rustgevend kon zijn.  Veel meer kun je eigenlijk niet zeggen over deze sjaal.



Ik nam een vierkant nani iro van hier, knipte op de diagonaal door, pulkte naar haar voorbeeld zo'n twee cm draadjes los aan de rechte zijden, rolzoomde de langste zijde en heb nu een nieuwe omslagsjaal.